Κουράστηκα, μωρέ!

Πέρασαν 35 χρόνια κι ακόμα να βγώ στη σύνταξη...

Άνευ τίτλου

Και άνευ λεζάντας. Για να μην πικράνομε κανέναν, όπως στο προηγούμενο ποστ...

Η Νεολέρα ΠΑΣΟΚ τιμά το Νοέμβρη

Είδα σήμερα αυτή την αφίσα της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ. Κάτι δεν πήγαινε καλά στο μάτι μου. Και ξέρετε ότι τσαντίζομαι αφόρητα όταν βλέπω να αλλοιώνονται φωτογραφίες και μάλιστα ιστορικές φωτογραφίες!

Μα ναι! Στην δεξιά πλευρά της λεπτομέρειας έπρεπε να υπάρχει ένα σύνθημα πούχαν γράψει οι εξεγερμένοι φοιτητές. Εδώ ο γραφίστας μετέφερε προσεκτικά το σύνθημα «Η γη είναι δική μας» από το πανό, πάνω στην πύλη, αυτό πώς του διέφυγε;

Πήγα σπίτι και έψαξα στο αρχείο μου. Δεν θυμάμαι τίνος είναι αυτή η φωτογραφία (κάντε κλικ πάνω της, να μεγαλώσει!), πάνω στην οποία βασίστηκε η αφίσα. Πιθανότατα είναι του Αλέκου Βουτσαρά, του φωτορεπόρτερ που είχε και τραυματιστεί στην εξέγερση το βράδυ της σφαγής. Ε, και τι βρήκα τι έλειπε: το «Κάτω η Χούντα» που διακρίνεται σαφέστατα στην φωτογραφία αλλά καθόλου στην αφίσα! Διαβάζω, μάλιστα, ότι αυτά τα μανάρια κατακρατούν ετσιθελικά, την σημαία-σύμβολο του Πολυτεχνείου. Ουστ, ρε!

Stop! - Go!

Ατιμη Ναταλία...

Τόκαψες το παληκάρι!

Κάπου στα Εξάρχεια, φυσικά!

Κουφάλες τραπεζίτες, να σας καεί το βίντεο!

Σήμερα το μεσημεράκι στην οδό Κοραή.

Ένα παγκάκι αξιομνημόνευτο.

Στη Σλίμνιτσα, στο Γράμο, μου 'δειξαν ένα παγκάκι με θέα. Το όνομα των δωρητών του, που σίγουρα άξιζαν μία ιδιαίτερη αναφορά καθώς μας έσωσαν από την ορθοστασία και τον ήλιο, μετά από μερικές μέρες εξαφανίστηκε. Σαν να αντικαταστάθηκε η σανίδα από κάποιον άλλη κενή.

Η θέα δυτικά, προς την Αλβανία.

Η θέα ανατολικά, προς την Αλεβίτσα, που είναι η ψηλότερη κορυφή στο βάθος. Στο φαράγγι αριστερά είναι το Μονόπυλο. Και είναι να απορείς πώς πέρασαν από εκεί τον Αύγουστο του 1948 απαρατήρητοι 10.000 άνθρωποι μέσα σε δύο νύχτες.

Και η εκκλησία του χωριού, καμιά κατοσταριά βόρεια από το παγκάκι. Στο λινκ, που παραθέτω στην πρώτη λεζάντα, η εκκλησία ξεχωρίζει από τα σκούρα κεραμίδια της.